Κυριακή, Ιανουαρίου 27, 2008

Το Blog Του Ζαχόπουλου...

Θα νόμιζε κανείς πως ο θόρυβος όλης αυτής της αναταραχής με τα DVDιά ,της εφημερίδες ,τα κρυφά κονδύλια του υπουργείου ,τους άσχετους βουλευτές και τους δημιο-γράφους,(όταν εγώ τους αποκαλούσα έτσι ο Πάνος ο Καλυβιστής με επανέφερε στην τάξη),είτε είχαν στόχο την κυβέρνηση ,της εφήμερες-εφημερίδες (βλέπε ΘΕΜΑ),τους νταβατζήδες ,τα κανάλια ,τους Λαμπρακιστές ,τους Κοκαλιστές κλπ ,είτε ήταν αποτέλεσμα της σήψης όλων των παραπάνω ,και όχι μόνον.

Το πάπλωμα για το οποίο έγινε ο καυγάς δεν είναι αυτά που ανέφερα ,σιγά τα ωά δηλαδή σάμπως είναι η πρώτη φορά που τα βιώνουμε αυτά ,αλλά μια βαθιά αναταραχή ,μια τομή που εξελίσεται μπρός στα μάτια μας και είναι αυτή της εναλλακτικής ενημέρωσης που προσφέρουν τα blogs.
Όσο και να φαίνεται τραβηγμένο ,έτσι είναι ή κάπως έτσι ,αρκεί να αναλογιστεί κανείς τι έκανε τον γείτονά μου να με ρωτήσει αν γνωρίζω "τι διάολο είναι αυτά τα blogs" που ακούει συνέχεια ,αν συνειδητοποιήσει μάλιστα πως η λέξη blog είναι στα χείλη ακόμα και των "πιο έγκριτων" δημιο-γράφων.Τα 5 εκατομμυριόπουλα blogger τα έβγαλε ,το περιβόητο DVD (αν και εξώφθαλμα πλαστό)blogger το διέθεσε ,τις μεγαλύτερες κινήσεις πολιτών bloggers τις σκάρωσαν.
Έτσι λοιπόν ,τα "κατεστημένα" τα εκδοτικά ,δημιο-γραφικά ,μιντιακά κ.α. αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι δεν θα έχουν για πολύ το πάνω χέρι ,ο πολίτης θα έχει στην διάθεσή του ένα άλλο ,ένα εναλλακτικό μέσο πληροφόρησης ,πιο άμεσο ,πιό αυθόρμητο ,πιο πηγαίο και άν θέλεις πιο έγκυρο στο βαθμό βέβαια που θα βάλουμε το "ξερό" μας να δουλέψει λιγο ετσι ώστε να καταλαβαίνουμε τις μούφες.

YΓ. Τον τίτλο έτσι τον έβαλα καθότι πιασάρικος...ένεκα της πολύμηνης απουσίας μου!!!

7 σχόλια:

annamaria είπε...

Αρκεί φιλαλήθη μου να μην είναι καθοδηγούμενα γιατί δυστυχώς το έχουμε δει και αυτό.

roidis είπε...

έχεις δίκιο, καθώς και ως ένα βαθμό και η άννα μαρία.
εφ' όσον μπήκε στη ζωή μας το διαδίκτυο...θα τους κτυπά.
και το κτύπημα θα πάψει να είναι αποκλειστικότητα δική τους.

Φιλαλήθης είπε...

Ναι Ανναμαρία ,συμβαίνει και αυτό!
Αλλά και στη ρημάδα την καθημερινότητά μας δεν συμβαίνουν αυτά;Όλοι προσπαθούν να καθοδηγήσουν κάποιους οι οποίοι καθοδηγούνται από κάποιους άλλους κ.ο.κ.
Το κλειδί όπως είπα είναι ,και πρέπει να είναι ,η παιδεία...να ανοίξουμε το τσερβέλο μας ,να αποκτήσουμε κρίση ,ορθή κρίση και τότε λάθη θα κάνουμε αλλά θα είμαστε σε θέση να τα βλέπουμε και να τα διορθώνουμε!

Έτσι είναι φίλτατε Ροίδη ,χαίρομαι που συμφωνείς .Και μην ξεχνάμε...στόχος είναι τα 10.000.000 ελληνικά blogs!

doctor είπε...

Είναι η πραγματικότητα στις σωστές της διαστάσεις, ή τα ΜΜΕ την μεγεθύνουν κατά το δοκούν;

Καλημέρες πολλές.

Δημήτρης

juy είπε...

a 19th- and early 20th-century philosophical trend that claimed to enrich man's apprehension of life by expanding it beyond the rational to its fuller dimensions. Rooted either in metaphysics or in an awareness of the uniqueness of human experience, irrationalism stressed the dimensions of instinct, feeling, and will as over and against reason. The term is used chiefly by continental European philosophers, who regard irrationalism as one of several strong currents flowing into the 20th century.
There were irrationalists before the 19th century. In ancient Greek culture—which is usually assessed as rationalistic—a Dionysian (i.e., instinctive) strain can be discerned in the works of the poet Pindar, in the dramatists, and even in such philosophers as Pythagoras and Empedocles and in Plato. In early modern philosophy—even during the ascendancy of Cartesian rationalism—Blaise Pascal turned from reason to an Augustinian faith, convinced that “the heart has its reasons” unknown to reason as such.
The main tide of irrationalism, like that of literary romanticism—itself a form of irrationalism—followed the Age of Reason and was a reaction to it. Irrationalism found much in the life of the spirit and in human history that could not be dealt with by the rational methods of science. Under the influence of Charles Darwin and later Sigmund Freud, irrationalism began to explore the biological and subconscious roots of experience. Pragmatism, existentialism, and vitalism (or “life philosophy”) all arose as expressions of this expanded view of human life and thought.
For Arthur Schopenhauer, a typical 19th-century irrationalist, voluntarism expressed the essence of reality—a blind, purposeless will permeating all existence. If mind, then, is an emergent from mute biological process, it is natural to conclude, as the pragmatists did, that it evolved as an instrument for practical adjustment—not as an organ for the rational plumbing of metaphysics. Charles Sanders Peirce and William James thus argued that ideas are to be assessed not in terms of logic but in terms of their practical results when put to the test of action.
Irrationalism is also expressed in the historicism and relativism of Wilhelm Dilthey, who saw all knowledge as conditioned by one's private historical perspective and who thus urged the importance of the Geisteswissenschaften (the humanities). Johann Georg Hamann, spurning speculation, sought truth in feeling, faith, and experience, making personal convictions its ultimate criterion. Friedrich Heinrich Jacobi exalted the certitude and clarity of faith to the detriment of intellectual knowledge and sensation.
Friedrich Schelling and Henri Bergson, who were preoccupied with the uniqueness of human experience, turned to intuitionism, which “sees things invisible to science.” Reason itself was not repudiated; it had simply lost its commanding role inasmuch as personal insights are impervious to testing. In its aspect as a vitalism, Bergson's philosophy—as well as that of Friedrich Nietzsche—was irrationalistic in holding that instinctive, or Dionysian, drive lies at the heart of existence. Nietzsche viewed moral codes as myths, lies, and frauds created to mask forces operating beneath the surface to influence thought and behaviour. For him, God is dead and man is free to formulate new values. Ludwig Klages extended life philosophy in Germany by urging that the irrational springs of human life are “natural” and should be followed in a deliberate effort to root out the adventitious reason; and Oswald Spengler extended it to history, which he viewed intuitively as an irrational process of organic growth and decay.
In existentialism, Søren Kierkegaard, Jean-Paul Sartre, and Albert Camus all despaired of making sense out of an incoherent world; and each chose his own alternative to reason—the leap of faith, radical freedom, and heroic revolt, respectively.
In general, irrationalism implies either (in ontology) that the world is devoid of rational structure, meaning, and purpose; or (in epistemology) that reason is inherently defective and incapable of knowing the universe without distortion; or (in ethics) that recourse to objective standards is futile; or (in anthropology) that in human nature itself the dominant dimensions are irrational.

Ανώνυμος είπε...

ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΟΛΑ

είπε...

A片,A片,A片,A片,A片,A片情趣商品,情趣用品,情趣用品,情趣,情趣,情趣用品,情趣商品,情趣用品,情趣,情趣,情趣用品,情趣商品,情趣用品,情趣,情趣,情趣用品,,情趣,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品.情趣,情趣,情趣,情趣,視訊聊天室,情趣,情趣用品,情趣,情趣用品,情趣用品,情趣麻將,台灣彩卷,六合彩開獎號碼,運動彩卷,六合彩,遊戲,線上遊戲,cs online,搓麻將,矽谷麻將,明星三缺一, 橘子町,麻將大悶鍋,台客麻將,公博,game,,中華職棒,麗的線上小遊戲,國士無雙麻將,麻將館,賭博遊戲,威力彩,威力彩開獎號碼,龍龍運動網,史萊姆,史萊姆好玩遊戲,史萊姆第一個家,史萊姆好玩遊戲區,樂透彩開獎號碼,遊戲天堂,天堂,好玩遊戲,遊戲基地,無料遊戲王,好玩遊戲區,麻將遊戲,好玩遊戲區,小遊戲,電玩快打情趣用品,情趣,A片,AIO,AV,AV女優,A漫,免費A片,情色,情色貼圖,色情小說,情色文學,色情,寄情竹園小遊戲,色情遊戲,AIO交友愛情館,色情影片,情趣內衣,情趣睡衣,性感睡衣,情趣商品,微風成人,嘟嘟成人網,成人,18成人,成人影城,成人圖片,成人貼圖,成人圖片區,UT聊天室,聊天室,豆豆聊天室 ,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,聊天室尋夢園,080苗栗人聊天室,080聊天室,視訊交友網,視訊借錢,黃金,黃金回收,黃金價格,黃金買賣,當舖,中古車,二手車A片,A片,成人網站,成人影片,色情,情色網,情色,AV,AV女優,成人影城,成人,色情A片,日本AV,免費成人影片,成人影片,SEX,免費A片,A片下載,免費A片下載,做愛,情色A片,色情影片,H漫,A漫,18成人,情色電影,自拍,成人電影a片,色情影片,情色電影,a片,色情,情色網,情色,av,av女優,成人影城,成人,色情a片,日本av,免費成人影片,成人影片,情色a片,sex,免費a片,a片下載,免費a片下載,成人網站,做愛,自拍A片,A片,A片下載,做愛,成人電影,18成人,日本A片,情色小說,情色電影,成人影城,自拍,情色論壇,成人論壇,情色貼圖,情色,免費A片,成人,成人光碟18成人,成人聊天室,成人電影,成人圖片,成人貼圖,成人圖片區,成人影片,成人文章,成人小說,微風成人區,成人交友,成人文學,成人漫畫,成人遊戲,免費成人影片 ,成人論壇,愛情公寓,情色,色情網站,情色A片,色情小說,情色文學