Μαθήματα Οδήγησης

Κυρία μου ,είπα ,ανοίγοντας το δεξί παράθυρο του αυτοκινήτου μου ,γιατί ανάβετε τα αλάρμ για να στρίψετε δεξιά στο πάρκινγ του σούπερ μάρκετ ,αφού ο ΚΟΚ απαγορεύει ρητά κάτι τέτοιο ,σε αυτήν την περίπτωση χρησιμοποιείτε τα φώτα αλλαγής πορείας δηλαδή το φλάς ,διαβάστε σας παρακαλώ τον ΚΟΚ καλύτερα ,- κάνε μου την χάρη χριστιανέ μου πρωί - πρωί ,είπε και έφυγε......

.

. https://drivingbooks.gr/media/attachments/2021/01/19/simiataautokinitou1.pdf

Το Ημερολόγιο Ενός Αρνητή...

Αντικοινωνική συμπεριφορά ,έλλειψη επαρκούς παιδείας ,εξυπνακίστικη αντιμετώπιση της πραγματικότητας ,ανόητα επιχειρήματα ,υφέρπων σύνδρομο κατωτερότητας μαζί με τις μη διαχειρίσιμες πλέον για αυτούς ,πληροφορίες από το διαδίκτυο ,όλα αυτά χαρακτηρίζουν τον μέσο αμφισβητία και αρνητή των εμβολιασμών κατά του κορονοϊού αλλά και των εμβολίων εν γένη....

Ο Μαθών Και Ο Παθών.....

"Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις..." είπε γνωστός τραγουδιστής και ένθερμο μέλος της γνωστής φυλής των ηλιθίων αρνητών του κορονοϊού ,όταν νόσησε και ο ίδιος.

Ε ΟΧΙ ρε φίλε ,δεν πάει έτσι ,δεν στα είπανε καλά δηλαδή ,τι θα πει "αν δεν πάθεις" ,όφειλες να "μάθεις" πρίν "πάθεις" ,διότι τώρα που "έμαθες" είναι αργά ,"έπαθαν" και άλλοι 50 που φρόντισαν οι καημένοι να "μάθουν" πρίν "πάθουν" αλλά κατέληξαν να "πάθουν" από σένα το ζωντόβολο που νομίζεις ότι κατέχεις την αρχαία γνώση της ιατρικής επιστήμης από το διδακτορικό που πήρες από το facebook.

Στόκε!!!!!

 Έχεις ,παρόλα αυτά ,μια ευκαιρία να επανορθώσεις ,εσύ και όσοι άλλοι της συνομοταξίας σου και κάντε την χάρη στο κοινωνικό σύνολο που τόσο αγνόησατε με την άγνοιά σας και παραμείνετε αρνητές σας παρακαλώ ,έτσι ώστε κάποια στιγμή έστω και μακροπρόθεσμα  να εξαλειφθούν βλήματα σαν και εσάς

'Αντε πια επιτέλους......!!!!! 

Θάνατος στην θλίψη....

 

Θάνατος στους ποιητές που στην αρχοντιά του Ήλιου και τη μυρωδιά της θάλασσας αυτοί βλέπουν ....σκατά!

Αλλά προπάντων θάνατος και στα άκρα ,που επιδιώκουν ,εύχονται αποζητούν και απεργάζονται την δυστυχία ,την δυστοκία και τον ζόφο για να δικαιολογήσουν τα αρρωστημένα τους εγώ και τις παρηκμασμένες τους ιδεολογίες

Σκέψεις....

 Κάποτε ο Φιλαλήθης είχε πεί  : "Η σουργελότητα είναι αντώνυμο της σοβαρότητας που είναι συνώνυμο των γηρατιών που είναι ομώνυμο της παραίτησης"

Τείνω να συμφωνήσω με τον εαυτό μου.....

Αφιέρωμα....

 

Όπως όλοι μας γνωρίζουμε ,ενώ τους συγγενείς μας τους σβερκωνόμαστε σώνει και καλά ,τους φίλους μας τους επιλέγουμε.Τους επιλέγουμε επειδή τους γουστάρουμε ,τους επιλέγουμε επειδή μας καταλαβαίνουν ,τους επιλέγουμε επειδή μας καταλαβαίνουν και αυτοί ,επειδή περνάμε καλά μαζί ,επειδή χωρίς αυτούς πραγματικά δεν έχει νόημα η ζωή μας.

   Έτσι φανταστείτε πως νιώθουμε όταν χάνουμε έναν από αυτούς ,πόσο μάλλον όταν χάνουμε τον καλύτερο από αυτούς .Χάνουμε χαρές που δεν δημιουργήθηκαν ακόμα ,χάνουμε παρηγοριά σε προβλήματα που ακόμα δεν ήρθαν ,τις καλές κουβέντες που ακόμα δεν χρειάστηκαν να ειπωθούν ,τις παραινέσεις και τις συμβουλές που θα σού έδινε.

   Θέλω να γράψω και άλλα ,και άλλα τόσα ,να γράφω θέλω 3 μέρες για αυτά ,αλλά ,μα τω Θεώ , δεν μπορώ ...μετά βίας μπορώ και πληκτρολογώ αυτές τις αράδες.....

   Το μόνο που θέλω να καταφέρω να γράψω είναι μια αφιέρωση ,ένα τραγούδι για τον φίλο μου τον Μήτσο .τον Μήτσο τον Νέρωνα που έφυγε από κοντά μας τόσο ξαφνικά και άδικα.
Όταν του σύστησα τον Κορακάκη του είχα πει οτι αυτός ο τύπος είχε γράψει ένα τραγούδι για αυτόν ,ένα τραγούδι που μα την Παναγία ,τώρα που έφυγε ,είμαι πεπεισμένος ότι είναι γραμμένο ακριβώς γιαυτόν.
Δεν θα δει ποτέ αυτό το post ,μιας και ήταν φανατικός αναγνώστης αυτού του blog ,όμως ποιoς ξέρει;... ίσως και να μπορεί...

   Μάνα που ζω ,από τον Βαγγέλη Κορακάκη στη μνήμη του Φίλου μου ....του Αδερφού μου ....

 

Μιλώντας Για Πολιτισμό...!

Πάσχα! Κέρκυρα!...τι να γράψει κανείς ,τι να πει που δεν έχει ματαειπωθεί ,τι να πρωτοθαυμάσει... ,και εγώ ο δύσμοιρος στη μέση ανήμπορος να εκφράσω αυτό που πραγματικά νοιώθω αυτές τις μέρες μαγεμένος από τις ευωδιές των πασχαλιών και τις μελωδίες των φιλαρμονικών.

      Παρόλα ταύτα ,κάτι βρήκα να σχολιάσω, και αυτό είναι η φιλαρμονική Μάντζαρος και οι ευφυέστατες μουσικές επιλογές του ικανότατου αρχιμουσικού της του Κου Άνθη.

      Ο μαέστρος ,λοιπόν ,μετά την απρόσμενη κίνησή του να αλλάξει το μουσικό κομμάτι της φιλαρμονικής το 2016 και να παιανίζει το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής το La Madrugá του Μορένο το οποίο ενθουσίασε τον κόσμο και ανατρίχιασε τους Μαντζαρίστας ,φέτος πέρασε στα μουλωχτά και το έπος του Ροντρίγκεζ ,ένα adagio το Αρανχουέθ ,το οποίο προσάρμοσε να παίζεται σε συνέχεια του La Magruga .

     Πρόκειται για ένα κομμάτι ενός τυφλού Ισπανού συνθέτη του  Χοακίν Ροντρίγκο ο οποίος συνέθεσε αυτό το κομμάτι με ότι αισθήσεις είχε απο τους βασιλικούς κήπους της Ισπανίας ,δηλαδή μυρίζοντας τις μανόλιες του Παλατιού ,ακούγοντας τα τιτιβίσματα των πουλιών ,το θρόισμα των φύλλων και το κελάρυσμα των νερών όλα αυτά αποτυπώθηκαν σε αυτό το κομμάτι...το Concierto de Aranjuez.

    Τα δύο αυτά κομμάτια μοιάζουν σε βαθμό που μπερδευόντουσαν και οι μουσικοί στην αρχή ,αλλά το αποτέλεσμα είναι απλά μαγευτικό.

     Συγχαρητήρια πολλά ,λοιπόν ,στην Μάντζαρος αλλά και στον Αρχιμουσικό και μαέστρο της. 

Στον Τεκέ του Μισσισίπι.....

Ήμουν δεν ήμουν 15 χρονών όταν άκουσα για πρώτη φορά blues ,ήταν ένα τραγούδι του John Lee Hooker και συγκεκριμένα το Boom boom ,και για κάποιο μυστήριο και μεταφυσικό λόγο αγάπησα τη μαύρη μουσική και τα blues ,αφού πρωτύτερα δεν είχα κανένα έρεισμα ή την παιδεία για κάτι τέτοιο.

    
      Εν τω μεταξύ ,για τον ίδιο φαντάζομαι λόγο αγαπώ και το ρεμπέτικο τραγούδι ,είχα βέβαια τα ακούσματα και τις αφορμές αλλά έχω την εντύπωση ότι μου άρεσαν από γεννησιμιού μου ,τόσο παλιά που δεν θυμάμαι πότε πρωτοάκουσα ρεμπέτικο για πρώτη φορά.

     Έκτοτε ακούω διάφορα ,ότι δηλαδή τα ρεμπέτικα είναι τα Ελληνικά blues ,ότι τα blues είναι ίδια ακριβώς με τα ρεμπέτικα ,όσοι όμως έχουμε μιά μυρωδιά με την μουσική ξέρουμε ότι δεν έχουν καμία σχέση και ότι όποια σχέση και αν έχουν αυτή οφείλεται στο ότι και τα δύο στύλ γεννήθηκαν σε φτωχογειτονιές από ημιπαράνομους  καλλιτέχνες.

      Όλα αυτά βέβαια μέχρι που άκουσα τον Skip James και συγκεκριμένα το Devil Got My Woman της δεκαετίας του '20 και συνειδητοποίησα ότι τα blues στη  πρώιμη μορφή τους και ειδικά αυτά που γράφτηκαν στο περίφημο "Δέλτα" των ΗΠΑ μοιάζουν αρκετά με τα ρεμπέτικα ,τόσο στο άκουσμα όσο και στο ύφος ,επίσης και τα δύο είδη χρησιμοποιούν ως επί το πλείστον κλίμακες μινόρε. 

    Αργότερα ήρθε και ο τεράστιος Στέλιος Βαμβακάρης τόσο με το "blues του Στέλιου" όσο και με τις συνεργασίες του με τον Λουιζιάνα Ρέντ  αλλά και με συνεργασίες σαν αυτή με τον John Lee Hooker να επισφραγίσει την σύνδεση αλλά και την ομοιότητα αυτών των δύο ειδών μουσικής.

   Έτσι λοιπόν ,κάθε φορά που είτε είμαι λυπημένος είτε χαρούμενος θα ακούσω αυτές τις μουσικές και όλα πάνε μια χαρά.

Απορία

Αν ο Κουφοντίνας την κοπανήσει και ζητήσει πολιτικό άσυλο απο την Τουρκία τι νομίζεται ότι θα συμβεί?

Με 'γειά Το Ονοματάκι σας Δεσποινίς....Novamakedonski Είπαμε ε?.....

   Εντάξει ,25 χρόνια δεν είναι λίγα ,είναι πάρα πολλά για να λιμνάζει ένα πρόβλημα χωρίς να βρίσκεται μια λύση.Πόσο μάλλον όταν αυτό το πρόβλημα βρίσκεται μεταξύ δύο γειτόνων και ακόμα χειρότερα όταν αυτοί οι γείτονες είναι δύο χώρες.

   Αναφέρομαι στο πρόβλημα το λεγόμενο (λάθος κατ'εμένα) "Μακεδονικό" το οποίο ταλανίζει και δηλητιριάζει τις σχέσεις δύο γειτονικών και αδερφών λαών.Τόσα χρόνια άχρηστοι πολιτικοί δεν κατόρθωσαν να κάνουν την δουλειά τους και να βρούν μια λύση σε ένα απλό πρόβλημα που τελικά κατέστη τόσο δυσεπίλυτο που τύφλα να 'χει ο γόρδιος δεσμός.

   Όλα αυτά τα χρόνια βρήκαν χρόνο και έδαφος κάθε λογής αποβράσματα είτε ακροδεξιά είτε ακροαριστερά και διαχειρίζονταν αυτή την διένεξη για ίδιον όφελος.

   Όλοι γνωρίζουν ,δηλαδή οι υγιείς τω νού ,ότι οποιαδήποτε αναφορά στην λέξη Μακεδονία ή συνώνυμό της έχει να κάνει με κάτι Ελληνικό ,έτσι ήταν έτσι είναι και έτσι θα είναι δυστυχώς για τους δύσμοιρους σλάβους γείτονές μας οι οποίοι στην προοπτική να αποκτήσουν ένδοξο παρελθόν έχουν ξεσαλώσει και δεν ακούν ούτε τον πρώτο πρόεδρό τους τον Γριγκόροφ που τι και αν διερύγνυε τα ιμάτιά του ότι είναι σλάβος αυτοί καβαλημένοι στον Βουκεφάλα δεν αφήνουν την σάρισα από τα χέρια τους ούτε που να τους στείλει email ο ίδιος ο Μεγαλέξανδρος αυτοπροσώπως.

   Από την άλλη μικροί άνθρωποι φοβούμενοι τις ορδές των  Σκοπιανών που ως άλλοι τζεκινσχάνηδες θα εισβάλουν κατά εκατομύρια ,δισεκατομύρια μη σας πω ,στην χώρα μας και μας ξαναπάρουν την Τροπολιτσά δίστασαν ακόμα και να σκεφτούν μια λύση.
Ευτυχώς τώρα κάτι κινείται και μάλλον θα βρεθεί λύση στο όνομα και αυτό μάλλον θα είναι το 
«Novamakedonski» ....

   Πολύ ωραίο ονοματάκι ,νοστιμότατο και ευπεπτότατο από κάθε πλευρά μιας και δεν αναφερεται στην Μακεδονία ως Ελληνική ,αλλά σε μια άλλη μακεδονία που μοιάζει με την αυθεντική κάπως στον ήχο αλλά είναι σλάβικη ,αφού σλάβοι είναι οι άνθρωποι.Αρκεί βέβαια αυτό να ισχύει erga omnes χωρίς μαλακίες ,όταν λέμε κατα πάντων να το εννοούμε ,χωρίς παραθυράκια και δυσερμηνίες ,αυτά βέβαια είναι δουλειά των ειδικών.

   Κάπως έτσι θα περάσει στην ιστορία αυτή η διένεξη χωρίς να ανοίξει μύτη ,χωρίς τα χειρότερα και με τους καλύτερους οιωνούς...θα το δείτε!.

Οι θυγατέρες Της Φτώχειας Μας Και Τα Επίχειρά Τους.....

Πρέπει να διαθέτει πολύ θάρρος ,πολύ λεβεντιά και άγνοια κινδύνου για να δηλώνει κανείς σήμερα "Ποιητής" ,μπρός στα μάτια του κόσμου ....έτσι ...σαν να τους φτύνει μες στα μούτρα ,καθότι οι "Ποιητές" καταναλώνονται ωμοί ,έτσι όπως είναι ,με το αίμα τους......!!!

Οι Θυγατέρες Του Φόβου μου.....

Πάει καιρός ,είναι η αλήθεια  ,που έχω να μυρίσω βιβλίο ,γιατί πρώτα μυρίζεις ένα βιβλίο και μετά το διαβάζεις ,Νόμος! ,όλοι το ξέρουν αυτό ,αλλιώς δεν σου αποκαλύπτεται η μαγεία που είναι κρυμένη μέσα του.

Πάει καιρός ,λοιπόν ,από αυτήν την περίοδο της ζωής μου η οποία ξεκίνησε στην περίοδο της δικής μου "Αναγέννησης" γύρω στα 20 (να'σαι καλά Κε Αλέκο) από τότε που επιχείρησα να διαβάσω και τον "Τελευταίο πειρασμό" του Καζαντζάκη.
Τότε δεν είχα καταλάβει .δεν είχα συλλάβει το μεγαλείο ,την οξυδέρκεια του συγγραφέα και είχα απογοητευθεί ...το είχα σχεδόν παρατήσει.
Αυτό ,μέχρι να το ξαναπιάσω αρκετά χρόνια αργότερα ,και ο λόγος ήταν ότι το έβλεπα σε μια γωνιά στην βιβλιοθήκη μου και με μούτζωνε κάθε φορά που κοιτούσα κατά εκεί.

Αυτόν τον καιρό ,και με τον σάλο που έχει δημιουργηθεί με την ταινία του Σμαραγδή ,είπα να γράψω δύο λόγια ,όχι πως θα τα διαβάσει και κανείς αλλά έτσι για να υπάρχει στο blog μου αφού  δεν διαβάζει κανείς blogs πιά .

Δύο λόγια ,λοιπόν ,για την εντύπωση που μου έκανε η ρηχή ανάγνωση του έργου του και το αφελές προσπέρασμα του βάθους των εννοιών αυτού του τύπου ,αυτής της ιδιοφυίας των λέξεων και των εννοιών της γλώσσας και του πολιτισμού μας ,από τον κόσμο.
Και νά'σου τα "δεν ελπίζω τίποτα" από δώ ,τις "αστραπές της ζωής μας" από την άλλη ,οι δρόμοι που είναι ανήφοροι ,από κάπου αλλού.

Εγώ θα σταθώ σε ένα σημείο που με είχε συγκλονίσει τότε ,με την δεύτερη ανάγνωση για να είμαι ειλικρινής ,από τον "τελευταίο πειρασμό" ένα σημείο που καθώς φαίνεται μόνο έμενα ¨΄αγγιξε" για κάποιο λόγο ,αφού δεν έχω δει πουθενά καμιά αναφορά σε αυτό.
"...Και 'σύ θεοσεβούμενε και φοβιτσιάρη, δεν κλέβεις ,δεν μοιχεύεις, δεν σκοτώνεις ,γιατί φοβάσαι όλες σου οι αρετές είναι θυγατέρες του φόβου..."  έτσι "ξηγήθηκε" ο παμέγιστος αυτός τύπος ,σε ένα σημείο του έργου του.

Δεν ξέρω να πω αν συγκλόνισε και κανέναν άλλον ,μα εμένα κάτι μου είπε από τότε και από τότε το έχω ριζομένο βαθιά μέσα μου και δεν βγαίνει πιά......

Βαρουφάκης : Για Να Ξαναδούμε Λίγο Αυτόν Τον Τύπο....

   Ας υποθέσουμε ότι σε μια γειτονιά είναι όλοι αγχωμένοι και προβληματισμένοι από κάτι χρέη που  έχουν.
  
   Είναι μουδιασμένοι ,αποφεύγουν ο ένας τον άλλον δεν μπορούν να συγκεντρωθούν ούτε και να αποδώσουν στην δουλειά τους όσο θα μπορούσαν υπο άλλες συνθήκες ,μα ούτε και στην ίδια την οικογένειά τους είναι τόσο χαλαροί όσο θα ήθελαν και όλα αυτά λόγω των χρεών τους.
        Μόνο που τα χρέη αυτά είναι αναμεταξύ τους ,είχαν δανειστεί κάτι χρηματικά ποσά ο ένας απον τον άλλον αλλά λόγω της κρίσης δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν.

   Όλα αυτά μέχρι που κάποιος αγανάκτησε και πήρε την πρωτοβουλία και λέει στον διαχειριστή της πολυκατοικίας του αν μπορεί να του δανείσει 1000€ και να τα κρατήσει μετά από 15 μέρες που θα πληρωθεί την σύνταξή αφού ούτως ή άλλως αυτός θα τα παραλάμβανε από τον ταχυδρόμο για να του τα δώσει.
   Αυτός αφού βεβαιώθηκε ότι όντως δεν υπήρχε περίπτωση να τα χάσει του τα έδωσε ευχαρίστως.

   Αυτή ήταν και η αρχή της λύσης των προβλημάτων όλων τους αφού αυτος με τα 1000€ ξεπλήρωσε τον μπακάλη και αποκαταστάθηκαν η σχέσεις τους μα και η πιστοληπτική εμπιστοσύνη μεταξύ τους .ο μπακάλης έκανε το ίδιο με τον βενζινά που του χρωσταγε πετρέλαιο ,ο βενζινάς με τον μπογιατζή που του είχε βάψει το βενζινάδικο ,ο μπογιατζής με τον χασάπη και ούτω καθεξής μέχρι που όλη η γειτονιά είχε ξεχρεωθεί ως δια μαγείας και έτσι όλοι τους επικεντρώθηκαν χωρις άγχη και σκοτούρες στις δουλειές και στις οικογένειές τους.

   Κάτι τέτοιο λοιπόν εννοεί ,απο ότι κατάλαβα απο την σημερινή του συνέντευξη στον Αυτιά ,ο Βαρουφάκης. Πρόκειται όντως για ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών και ΟΧΙ για ένα σύστημα παράλληλου νομίσματος ,πράγμα που εμένα μου φαντάζει ενα απίστευτα ευφυές σχέδιο και απορώ γιατί δεν το έχουν εφαρμόσει ακόμα.....

   Οικονομολόγος δεν είμαι και ίσως υπάρχουν λεπτομέρειες αν αυτό το αναγάγουμε σε μεγαλύτερη κλίμακα ,μα ας το δει κάποιος που ξέρει να μας το πει ,να μας πει οτι αυτό δεν γίνεται για αυτούς του λόγους ,μέχρι τότε ας το βουλώσουν οι δεξιοί ανόητοι αρνητές των πάντων και οι αλαφροϊσκιωτοι αριστεροί ψεκασμένοι θολοκουλτουριάρηδες. 
Καλήμέρα.

Έχει Δουλειά Ο Ιστορικός....

πώς γίνεται ένας λαός ο οποίος είναι ταυτόχρονα και με μεγάλη επιτυχία σεισμολόγος ,οικονομολόγος ,αστροφυσικός ,ιατρός ,πολιτικός ,σεξολόγος και τώρα τελευταία και διακαναλικός συνομωσιολόγος να έχει φαληρίσει είναι κάτι το οποίο θα ασχοληθεί επισταμένως ο ιστορικός του μέλλοντος!!!

Ο Risitas στην Κέρκυρα....

Το βίντεο αυτό είναι εντελώς σατυρικό ,ασφαλώς και λατρεύουμε όλοι το νησί μας.....

Πάσχα λοιπόν ξανά......

Πάσχα ξανά...ήρθε η ώρα να ανεβάσω το παλιό εκείνο ποστ ,που αν δεν το κάνω κάθε τέτοια εποχή ,πιστός στην παράδοση ετούτου εδώ του τσαρδιού ,κάτι με εμποδάει κάτι με ενοχλεί.....
.
"Πάσχα λοιπόν!

Δεν ξέρω να πω ,αλλά πάντα τέτοια εποχή κάτι μαγικό συμβαίνει μέσα μου και αλλάζει όλη μου η ψυχοσύνθεση.

Ίσως είναι αυτή η παράλογη και ανυπόφορη συνάμα ,ευωδία των νυχτολούλουδων και των πασχαλιών της σπιανάδας ,που μεθάει ακόμα και τον νηφαλιότερο όλων.

Ίσως είναι αυτό το απόκοσμο και μυστικιστικό φώς ,που αναδύεται από το πουθενά πάντα τέτοια εποχή ,παίζοντας περίεργα παιγνίδια με τον νου ,κάνοντας την αντιλιά στα καντούνια του καμπιέλου και στις ,από άλλη εποχή ερχόμενες ,προσόψεις των σπιτιών ,να φαντάζουν σαν σκηνικό από παλιό ξεχασμένο όνειρο.

Ίσως το διαβολεμένο αυτό σαιξπηρικό τοπίο ,που όσο και να το έχεις συνηθίσει ,όσο και αν έχεις παίξει πιτσιρικάς σε κάθε του γωνιά ,νομίζεις πως θα πεταχτεί ο Αμλετ από το απέναντι σοκάκι.

Μπορεί να είναι και η ψυχωσική εμμονή με την μουσική των κατοίκων ,που καταντάει για τους αμύητους ...διαστροφή.
Α Ναι! ,αυτή η μουλαρίσια επιμονή για την συνεχή και άπληστη τροφοδότηση των ώτων με νότες!Φαντάζομαι ,πως η μεγαλύτερη κατάρα εδώ είναι να είναι κανείς ...κουφός!

Κι όμως ,είναι όλα αυτά μαζί!

Όταν από έμβρυο ακόμα ,έχεις εκτεθεί στα παραπάνω ,όταν έχεις περπατήσει στο στενό που ο Μάντζαρος σιγομουρμούριζε συλλαμβάνοντας την Aria GrecaΙ ,όταν έχεις σταθεί στο πεζούλι που ξαπόστεναι και ο Σαμάρας ,όταν αντικρύζεις τα σκουροπράσινα παραθύρια που ακούγονταν καντάδες του Ξύνδα ,ε τότε δεν μπορεί ,άνθρωπος είσαι ,θες δε θες ,θα επηρεαστείς!και είναι τόσο δυνατή αυτή η επιρροή που μεταδίδεται ,μεταλαμπαδεύεται και διαπερνά όποιον βρεθεί εκεί ,είτε ξένος είναι αυτός είτε και περαστικός!

Σήμερα που γράφω είναι Μεγάλη Τρίτη ,και επηρεάστικα προφανώς από την συναυλία της "Μάντζαρος" ,που είδα επι μιάμιση ώρα στο τοπικό κανάλι(όταν τα χάνω αυτά live ,πάντα εκνευρίζομαι) ,αλλά σίγουρα δεν θα χάσω με τίποτα στον κόσμο ,την μεγάλη Παρασκευή την "Παλαιά" να παίζει τελευταία το Adagio του Albinoni και το Μεγάλο Σάββατο όλες μαζί(καμιά εικοσαριά του θεού!) και ειδικά η "Παλαιά" να παίζουν τον Amlet του Faccio ,τον δικό μας "αμλέτο" δηλαδή.

ΥΓ:Η "Παλιά" Φιλαρμονική κατά παράδοση παίζει τον "Amlet", πένθιμη μάρτσια του Ιταλού συνθέτη Faccio. Ακολουθεί το άλλο πένθιμο εμβατήριο Calde Lacrime (καυτά δάκρυα) του Ιταλού συνθέτη Micheli από τη Φιλαρμονική "Μάντζαρος" και από τη Φιλαρμονική "Καποδίστριας" το πένθιμο εμβατήριο Marcia Funebre από την "Ηρωική" του Μπετόβεν.

Ο Χριστός Ματαξανασταυρώνεται....

....πόσο περήφανος ήσουν τότε ,που εκ του ασφαλούς ταυτιζόσουν με τον Παπα-Φώτη τον καλό παπά του ήρωα του Καζαντζάκη στο "ο Χριστός ξανασταυρώνεται" και ένιωθες οργή για τον Παπα-Γρηγόρη ,τον συμφεντολόγο και ιδιοτελή παπά που δεν ήθελε τους πρόσφυγες...εξάλλου γιαυτό δεν ψήφισες αυτή την ρημάδα πρώτη φορά αριστερα?....τώρα άχρηστε δούλε της ηλιθιότητάς σου και έρμαιο των κάθε λογής πιασάρικων φασιστικών ιδεολογιών που κατακλίζουν το διαδίκτυο ,το ξανασκέφτεσαι λιγουλάκι ε?.......σαν να σου φαίνονται οι σπηλιές της Σαρακίνας μια πολύ καλή λύση ξαφνικά ε?.....σα δεν ντρέπεσαι ρε άνθρωπε!!!!